Ετικέτες

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Η time-sharing ελληνική T.V. ἐν τύπῳ

Λένε ότι αν θέλει κανείς να αντιμετωπίσει ένα προσωπικό του πάθος, πρέπει πρώτα να το παραδεχτεί ο ίδιος δημόσια. Λοιπόν, έτσι θα ξεκινήσω αυτή τη φορά. Με μια προσωπική εξομολόγηση: Βλέπω τηλεόραση!
Μη ρωτάτε το γιατί. Δεν ξέρω να σας απαντήσω. Απλά βλέπω. Βλέπω και πλήττω. Βλέπω το «Ε» της «επανάληψης» να έχει αναχθεί σε επιστήμη, τον «τηλεοπτικό δανεισμό» να βασιλεύει σε απίστευτο βαθμό, το youtube να γεμίζει προγράμματα, τους «φελλούς» να επιπλέουν και την απόσταση από την κοινωνική πραγματικότητα να φαντάζει μεγαλύτερη από ποτέ.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Σχετικά με την επανάληψη, την ίδια ώρα που απορώ πραγματικά, με το πώς είναι δυνατόν να μην έχουν «καεί» μετά από τόσες πολλές προβολές οι βιντεοκασέτες του ιστορικού «Ρετιρέ», απαγγέλω από μέσα μου όλες τις ατάκες της Ελένης Ράντου ως γκαρσόνας.
Το θέμα του youtube αντιθέτως, είναι πολύ καινούριο. Μερικές εκπομπές πρέπει να πληρώνουν υπαλλήλους μόνο και μόνο για να βρίσκουν στο διαδίκτυο αστεία βιντεάκια, τα οποία οι μεγάλοι, καλοπληρωμένοι παρουσιαστές σχολιάζουν χωρίς να προσφέρουν τίποτα περισσότερο στο τηλεοπτικό κοινό. Υπάρχουν, δε, κανάλια που βάζουν βίντεο του yοutube ακόμα και στις ειδήσεις τους (προσπαθήστε εσείς να φανταστείτε ποια, ή μάλλον ποιο, είναι αυτό το κανάλι).
Από την άλλη, έχουμε το “time-sharing”, τον «τηλεοπτικό δανεισμό», ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσετε αυτό το φαινόμενο. Το ξεκίνησε επιτυχημένα ο Αναστασιάδης πριν καμιά δεκαετία. Το έκανε εξίσου πετυχημένα ο Λαζόπουλος και οι «Ράδιο-Αρβύλα». Όλοι αυτοί έπαιρναν κομμάτια από άλλα κανάλια και με τον δικό του τρόπο ο καθένας τα σατίριζε. Τώρα όμως έχει ξεφύγει το πράμα. Ο Λαζόπουλος κάνει εκπομπή κάθε Τρίτη και δείχνει αποσπάσματα του μεσημεριανού του ΑLTER για παράδειγμα. Την Τετάρτη το μεσημεριανό έχει αποσπάσματα του Λαζόπουλου τα οποία σχολιάζει για μια ολόκληρη εβδομάδα μέχρι να έρθει η επόμενη εκπομπή και να ξαναξεκινήσει ο κύκλος. Και φυσικά το ζεύγος Λαζόπουλος-μεσημεριανό αποτελεί μόνο ένα παράδειγμα αυτού του συνεχιζόμενου, και δυστυχώς αυξανόμενου φαινομένου.
Όπως θα παρατηρήσατε, δεν ακουμπήσαμε καθόλου το μεγάλο θέμα των τηλεοπτικών δημοσιογράφων. Αυτοί θα χρειαστούν ένα ολόκληρο άρθρο στο μέλλον. Ως την επόμενη εβδομάδα σας αποχαιρετούμε με μια ευχή-παράκληση, για λιγότερη τηλεόραση από όλους μας (και κυρίως για τον υπογράφοντα).

δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Κορινθιακή" στις 29/10/2009

1 σχόλιο:

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...