Ετικέτες

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Αθλητικές εφημερίδες και εκπομπές, το όπιο του Λαού

Ταξιδεύοντας προς την Κόρινθο ένα πρωί με τον Προαστιακό, παρατηρούσα τους ανθρώπους γύρω μου. Και το μάτι μου στάθηκε σε ένα νεαρό παιδί (περί τα 25) ο οποίος διάβαζε με αρκετό αναγνωστικό πάθος μια από τις (ομολογουμένως) πολλές αθλητικές εφημερίδες που κυκλοφορούν. Η απορία, λοιπόν, που μου γεννήθηκε ήταν μια και πολύ συγκεκριμένη: Γιατί κανείς να θελήσει να διαβάσει μια ολόκληρη εφημερίδα που να ασχολείται με το ίδιο μονότονο θέμα, και μάλιστα με τρόπο που προσιδιάζει πολύ στο ύφος και την προσέγγιση του ελληνικού κίτρινου τύπου;

Αντιλαμβάνομαι την απήχηση του ποδοσφαίρου ως το πιο λαοφιλές άθλημα της Ευρώπης, όμως η τρομακτικών διαστάσεων βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από αυτό (που αν είχε παραμείνει ερασιτεχνικό θα ήταν πραγματικά λαϊκό και όχι λαϊκίστικο), το έχει ανάγει περισσότερο σε μια υπόθεση νάρκωσης της λαϊκής νοημοσύνης, παρά σε μια ευχάριστη ενασχόληση.

Πώς είναι δυνατόν να γεμίσεις μια εφημερίδα ή μια τετράωρη τηλεοπτική εκπομπή με ποδοσφαιρικές (στο 90% τουλάχιστον) ειδήσεις; Έχω επιχειρήσει να διαβάσω αθλητική εφημερίδα, όπως έχω επιχειρήσει, επίσης να παρακολουθήσω και αθλητική εκπομπή. Το μόνο που είδα ήταν να επαναλαμβάνονται συνεχώς τα ίδια και τα ίδια (ή μάλλον, για να χρησιμοποιήσω και τα άφταστα ελληνικά που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι και οι καλεσμένοι σε αυτές τις εκπομπές, «ΞΑΝΑ-επαναλαμβάνονται»!). Οι ίδιες ατάκες, οι ίδιες απόψεις και κυρίως τα ίδια απαίσια ελληνικά. Ανάγουν σε σοβαρά, θέματα απολύτως «α-σόβαρα» και δημιουργούν αντιπαλότητες εκεί που δεν υπάρχουν, με βασικούς στόχους από τη μια να δίνουν τροφή για τις «αναλύσεις» των εφημερίδων και από την άλλη να αποσπούν την σκέψη του κόσμου από τα πραγματικά του προβλήματα ώστε να ασχολείται μόνο με τα ποδοσφαιρικά.

Ειδικά σε συγκυρίες όπως η τωρινή, που θα έπρεπε στους χώρους δουλειάς ο κόσμος να συζητάει για το πώς θα αντισταθεί στην επίθεση που του γίνεται, η αθλητική δημοσιογραφία παίζει τον ίδιο ρόλο που παίζει εδώ και χρόνια και η λεγόμενη «καλλιτεχνική» και που φυσικά δεν αφορά τις τέχνες αλλά το κουτσομπολιό των «τηλε-αστέρων»: αυτόν της αποχαύνωσης του Λαού.

(δημοσιεύεται στην "Κορινθιακή" στις 25/3/2010)

2 σχόλια:

  1. το παιδι αυτο θα παιζε παμε στοιχημα και διαβαζοντας τα δρωμενα των ομαδων κατασταλαζε που θα πονταρει τα χρηματα του!! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. λες, ε;; ε τότε, με βάση το τελευταίο σχόλιο, επιφυλλάσσομαι για ένα άρθρο πάνω στον νόμιμο τζόγο του ΟΠΑΠ... ;) :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...