Ετικέτες

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

To Copyright είναι… www.GAMATO.info

Η έντονη πολιτική και εορταστική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών δεν μας είχε επιτρέψει να ασχοληθούμε με ένα από τα κορυφαία θέματα του ελληνικού διαδικτύου. Το κάνουμε, λοιπόν, σήμερα, έστω με καθυστέρηση ενός μήνα.

Αν παρομοιάζαμε το ελληνικό internet με μια αθηναϊκή λεωφόρο, αυτή θα ήταν μάλλον η Κηφισίας κατά τις 8 το πρωί μιας Δευτέρας. Μέσα σε μια στιγμή, όμως, στις 10 Μαρτίου, η κίνηση στο ελληνικό internet έπεσε κατά 70%!!! Από Κηφισίας σε ώρα αιχμής έγινε παράδρομος σε μεταμεσονύχτια ώρα. Και όλο αυτό επειδή η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος αποφάσισε να κλείσει ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά sites. To gamato.info, ένα site με 850.000 εγγεγραμμένους χρήστες, έκλεισε, επειδή οι δισκογραφικές και οι κινηματογραφικές εταιρείες παραγωγής θυμήθηκαν ότι χάνουν λεφτά από την «πειρατεία». Το ότι ο κόσμος χάνει λεφτά από αυτές τις εταιρείες το σκέφτηκε κανείς άραγε; Όταν ένα μουσικό CD κοστίζει τουλάχιστον 20 ευρώ, ειδικά σε περιόδους οικονομικής στενότητας, είναι αδιανόητο να έχουν την απαίτηση να ξοδεύει ο κόσμος τόσο αλόγιστα. Από πότε, λοιπόν, έγινε η μουσική είδος πολυτελείας μόνο για τους έχοντες;

Ας επιστρέψουμε όμως στο ζήτημα του gamato αφήνοντας προς το παρόν στην άκρη το μεγάλο θέμα της δικτατορίας των δισκογραφικών. Το gamato.info ουσιαστικά λειτουργούσε σαν χάρτης: οδηγούσε τους χρήστες στον κατάλληλο διαδικτυακό τόπο ώστε να βρουν αυτό που ψάχνουν. Έκανε ουσιαστικά την ίδια δουλειά με το δανέζικο piratebay το οποίο επίσης είχε κλείσει για το διάστημα κατά το οποίο οι διαχειριστές του βρίσκονταν υπό κράτηση. Μάλλον η ελεύθερη διακίνηση της τέχνης αντιμετωπίζεται από τα σκυλάκια των εμπόρων της σε όλον τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο, αφού και εδώ, οι διαχειριστές του gamato.info γνώρισαν από πρώτο χέρι για λίγο καιρό την «ομορφιά» του κελιού. Σήμερα έχουν αποφυλακιστεί με περιοριστικούς, ωστόσο, όρους, ενώ το site παραμένει, και όπως δείχνουν τα πράματα, μάλλον θα παραμείνει, κλειστό.

Η ΑΕΠΙ, η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας, εξέδωσε ανακοίνωση γιατί μάλλον ενοχλήθηκε από τις μαζικές αντιδράσεις των χρηστών του internet μετά το κλείσιμο του gamato.info. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι «η ελευθερία κάποιου όταν ξεπερνά τα όρια, καταδυναστεύει την ελευθερία του άλλου, γίνεται ασυδοσία και τυραννία.», ενώ σε άλλο σημείο, η κοινωνιολογική της παρατήρηση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη και αντισυμβατική κατά έναν ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο, αν αναλογιστεί κανείς την πηγή των λεγομένων: «Στη σημερινή κοινωνία της ατομικότητας και του χάους δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο της, λίγο πριν την οριστική της κατάρρευση.» Πιο πολύ θεωρώ ότι ταιριάζει η τελευταία πρόταση σε προκήρυξη ενός αρχικού πυρήνα της μέχρι πρότινος ελεύθερης περιοχής των Εξαρχείων, παρά σε έναν οργανισμό όπως αυτός. Μάλλον ενοχλήθηκαν και από την αρκετά επιτυχημένη διαδήλωση που διοργανώθηκε για μια ακόμη φορά μέσα από την «blogόσφαιρα» έξω από τη Βουλή και απαιτούσε την άμεση αποφυλάκιση των ανθρώπων που, απλά, έκαναν την τέχνη προσιτή στο ευρύ κοινό. Στο κοινό που δεν απευθύνονται οι δισκογραφικές, αλλά οι καλλιτέχνες. Η ΑΕΠΙ μίλησε και για κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν είναι λοιπόν κοινωνικά δίκαιο, όταν διαπιστώνεται ότι έχει δημιουργηθεί ένα καρτέλ εμπορίας της τέχνης, η κοινωνία να αυτοοργανώνεται και να βρίσκει έναν τρόπο να το παρακάμψει;

Να σπάσουν τα καρτέλ των δισκογραφικών, αν θέλουν κοινωνική δικαιοσύνη οι δημοκράτες που ηγήθηκαν αυτής της κίνησης. Να αναλογιστούν τα λεφτά που έτρωγαν τόσα χρόνια από όλους εμάς· από τους ίδιους εργαζόμενους που τώρα επικαλούνται, για να καλύψουν και να δικαιολογήσουν την απόφασή τους να κινηθούν νομικά εναντίον της ελεύθερης διακίνησης αρχείων στο Internet. Ίσως η ελεύθερη διακίνηση των αρχείων να αντίκειται στο γράμμα του Νόμου, όμως σίγουρα νομιμοποιείται μέσα από την άποψη της κοινής γνώμης περί δικαίου. Και αποδεικνύεται αυτή η άποψη, από την κατακόρυφη πτώση της κίνησης στο ελληνικό διαδίκτυο. Τελικά, μόνα τους το facebook, το myspace, youtube και το e-bay δεν κατάφεραν να κρατήσουν σε ικανοποιητικά (τουλάχιστον) επίπεδα την κίνηση ώστε να μην φανεί τόσο έντονα η απουσία του gamato.info.

Θα κλείσω επαναλαμβάνοντας τον εαυτό μου: Πότε έγινε η μουσική είδος πολυτελείας, και δεν το κατάλαβα, ρε παιδιά;;;


(δημοσιεύεται στην Κορινθιακή στις 15-4-2010)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...