Ετικέτες

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Ζήτημα αξιοπρέπειας η συνέχιση της έκδοσης του περιοδικού «ΔΙΦΩΝΟ»


Τον Οκτώβρη του 1995 ένα νέο περιοδικό κάνει την εμφάνισή του και γρήγορα μετατρέπεται σε σημείο αναφοράς μεταξύ των πιο καταξιωμένων καλλιτεχνών και των μουσικόφιλων. Το «Δίφωνο» ουσιαστικά παρήγαγε Τέχνη αφού τα μουσικά ερεθίσματα που έφερνε στα αυτιά όλων ημών των αναγνωστών του, ήταν τέτοια που μας ενέπνεαν για δημιουργία.

Αντιθέτως, σήμερα, τον Γενάρη του 2011, οι έμποροι της τέχνης αποφάσισαν και ανακοίνωσαν το κλείσιμό του ξεσηκώνοντας μια θύελλα αντιδράσεων από την πλευρά των καλλιτεχνών και των αναγνωστών του.

Ας εξετάσουμε όμως τα δεδομένα. Η διοίκηση του Ομίλου Γιαννίκου ανακοίνωσε το κλείσιμο, μετά από μια μακρά περίοδο καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων των υπαλλήλων στο Δίφωνο. Οι εργαζόμενοι σε ανακοίνωσή τους αναφέρουν ότι δουλεύουν κανονικά παρά το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτοι για μήνες. Σε επαφή που είχε το MessyGreekSalad με εκπροσώπους των εργαζομένων, μαθαίνουμε ότι μιλάμε για έναν μέσο όρο 3 έως και 6(!!!) μηνών για τους οποίους πολλοί από τους εργαζόμενους δεν έχουν πληρωθεί. Επίσης προκύπτει ότι η εργοδοσία χρησιμοποιούσε το γνωστό πλέον (νόμιμο μεν, ανήθικο δε) κόλπο των «εργαζομένων με μπλοκάκι» (παροχή υπηρεσιών) για περίπου 25 άτομα ώστε να αποφεύγει τις πολλές δεσμεύσεις μαζί τους (μισθολογική κλίμακα, αποζημίωση κλπ.) Οι περίπου πέντε μισθωτοί υπάλληλοι του περιοδικού απολύθηκαν!

Το ποιός ευθύνεται για τα προβλήματα στο Δίφωνο είναι επίσης πασιφανές! Στην ανακοίνωσή τους, οι εργαζόμενοι αναφέρουν: «Για αυτήν την εξέλιξη, οι εργαζόμενοι του Διφώνου, θεωρούμε ως μοναδικό υπεύθυνο, τις κομβικές επιλογές της ιδιοκτησίας του περιοδικού, επιλογές οι οποίες αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία του. Ένας ιστορικός τίτλος , λοιπόν, κλείνει, σε αντίθεση με τις διαθέσεις και τη στήριξη που η συντακτική ομάδα και το πολυπληθές αναγνωστικό κοινό εξέφραζαν προς το περιοδικό.»

Εκτός όμως από την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του, είναι γεγονός ότι σε περίοδο κρίσης, η ιδιοκτησία επέμενε στο να κρατάει την τιμή του εντύπου σε πολύ υψηλά νούμερα, αντίθετη και αδιάλλακτη, στο να μειώσει το ποσοστό του κέρδους της. Το δόγμα του «όλα ή τίποτα» έχει μάλλον την τιμητική του στα μεγάλα τζάκια των ΜΜΕ. Αποτέλεσμα φυσικά της υψηλής τιμής ήταν να συρρικνωθεί το κοινό που άντεχε οικονομικά να παρακολουθεί το περιοδικό.

Το μόνο καλό σε αυτή την ιστορία είναι ότι επιτέλους οι καλλιτέχνες , που σιωπούσαν όλον αυτό τον καιρό απέναντι στις εγκληματικές για τον λαό εξελίξεις των τελευταίων μηνών, ξύπνησαν και αντέδρασαν, έστω και με τους πλέον συμβατικούς τρόπους. Είτε το κάνουν επειδή πραγματικά τους ενδιαφέρει να παραμείνει ένα τόσο ποιοτικό περιοδικό σε κυκλοφορία, είτε επειδή φοβήθηκαν ότι ένα μέσο προβολής τους ίσως χαθεί για πάντα, το βασικό είναι ότι μίλησαν! Τις δηλώσεις των όλων καλλιτεχνών που στηρίζουν τους εργαζόμενους στον δίκαιο αγώνα τους, τις θέσεις και τα αιτήματα των εργαζομένων καθώς και τις προθέσεις εργαζομένων και καλλιτεχνών να δημιουργήσουν ένα «νέο» Δίφωνο που θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του παλιού, προοδευτικό και «αυτοοργανωμένο» όπως λένε στις δηλώσεις τους ο Στάθης Δρογώσης και οι Electric Litany (των οποίων η δήλωση είναι περιεκτικότατη) μπορεί κανείς να τις διαβάσει στο blog των εργαζομένων του Διφώνου: e-difono.blogspot.com

Από την πλευρά μας να υπενθυμίσουμε την χρησιμότητα και τη σημασία της ύπαρξης ενός περιοδικού όπως το Δίφωνο, και να δηλώσουμε δυνατά και ξάστερα την αμέριστη στήριξή μας σε κάθε προσπάθεια που θα κάνουν οι εργαζόμενοι (είτε στο Δίφωνο, είτε οπουδήποτε αλλού) να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες τους, μακριά από τις ιδιοκτησιακές λογικές που απλώς οδηγούν κόσμο στην ανεργία, και με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...