Ετικέτες

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Αυτή την εβδομάδα στο Cine «Αττικόν»: Παράνοια εις το τετράγωνο

Για τον εμπρησμό του κινηματογράφου Αττικόν και των πολλών άλλων ιστορικών κτηρίων της Αθήνας που κάηκαν και για τις αντιδράσεις που ακολούθησαν, δεν έχω να πω πολλά.
Μόνο ότι μου προκαλεί αηδία το ψεύτικο ενδιαφέρον δημοσιογράφων και πολιτικών όπως αυτού του μοναδικού πολιτικού υποκειμένου, του κ. Γ. Καμίνη.

Δεν έβλεπαν νεοκλασικά κτήρια μοναδικής ομορφιάς να σαπίζουν τόσα χρόνια στους δρόμους της Αθήνας; Οι στέγες τους κατέρρεαν κάθε τόσο, οι γελοίοι δήμαρχοι τα τύλιγαν με σκαλωσιές και δίχτυα για να μην πέφτουν τα κομμάτια τους στο δρόμο, ήταν βρώμικα και παρατημένα στην απαίσια μοίρα που τους επεφύλαξε η πολιτική και κοινωνική μας απραξία. Έτσι δείχνανε το επίπεδό τους τόσα χρόνια. Γνωρίζανε το μέγεθος του θησαυρού που είχαν στα χέρια τους. Του δικού μας θησαυρού. Και επέλεγαν πολύ συνειδητά και προκλητικά να τον αφήνουν να σαπίζει. Άλλα ιστορικά κτήρια της Αθήνας τα έριξαν για να μπορέσουν να χτίσουν οι εργολάβοι τους αρχιτεκτονικά εξαμβλώματα.


Όσον αφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση του κινηματογράφου Αττικόν, η εικόνα του να φλέγεται με στεναχώρησε διπλά, τόσο επειδή το κτήριο που τον στεγάζει είναι πολύ όμορφο, όσο και επειδή μέσα σε αυτόν τον χώρο έχω ζήσει πολύ όμορφες κινηματογραφικές εμπειρίες.
Το ποιοι μπορεί να βρίσκονται πίσω από τον εμπρησμό του το συζητήσαμε στο χτεσινό άρθρο. Μάλιστα στις περιπτώσεις των ιστορικών κτηρίων, ελάχιστα με ενδιαφέρει η πολιτική (ή μη) ταυτότητα των δραστών. Με απασχολεί όμως η πλήρης έλλειψη παιδείας των ανθρώπων που πέταξαν τις μολότοφ μέσα σε αυτά τα κτήρια. Το να εκτιμάς το Όμορφο, δεν έχει να κάνει ούτε με την πολιτική σου ταυτότητα, ούτε με την διατεταγμένη επιχειρησιακή υπηρεσία που μπορεί να εκτελείς εκείνη τη στιγμή. Αν ξέρεις να εκτιμάς το Όμορφο δεν απλώνεις το ξερό σου για να το κάψεις.


Στο κεφάλαιο «έλλειψη παιδείας» πάντως δεν ανήκουν μόνο αυτοί που έκαψαν ιστορικά κτήρια. Ανήκουν και οι εντελώς γραφικοί τύποι που μια μέρα μετά την μεγαλειώδη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, πήραν τα ρεσώ τους και στήθηκαν έξω από το Αττικόν ως «ένδειξη διαμαρτυρίας», λέει, «για την υποβάθμιση της ζωής μας στο κέντρο της Αθήνας»! Ο μικροαστισμός σε όλο του το ηλίθιο μεγαλείο! Δεν τους πειράζουν τα σάπια ιστορικά κτήρια στο κέντρο. Ούτε Δεν διαμαρτύρονται για την εξαθλίωση της ζωής τους από τις πολιτικές της συγκυβέρνησης, δεν ενοχλούνται από τις 20.000 συνανθρώπων μας που ζουν στο δρόμο, ούτε από τις απάνθρωπες πρακτικές του Καμίνη για τους άστεγους. Δεν τους πειράζει να βλέπουν τις δυνάμεις καταστολής να σαπίζουν κόσμο στο ξύλο, ούτε να βλέπουν τη χώρα τους να χάνει ένα προς ένα, όλα τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Ούτε καν φωνάζουν για τα άπειρα ιστορικά κτήρια που έχουν γκρεμιστεί από δημάρχους σε όλη τη χώρα για να χτίσουν τις μαλακίες τους, ενώ αδιαφορούν την απαράδεκτη αντιμετώπιση των αρχαιολογικών χώρων της πόλης.


«Εξεγείρονται» όμως, με την δική τους, απείρου κάλ(λ)ους αισθητική, όταν βλέπουν ένα κτήριο να καίγεται. Πάνε με κεράκια απ΄ έξω να θρηνήσουν.


Καλός ο σουρεαλισμός της Ελλάδας, αλλά μερικές φορές ξεπερνάει τα όριά του. Ακουμπάει τον ντανταϊσμό. Όσοι κατέβηκαν με κεράκια, ΑΣ ΣΥΝΕΛΘΟΥΝ! Ας ξεκαβαλήσουν το ροζ συννεφάκι τους και να επιστρέψουν στη γη. Αλλιώς θα ξαφνικά θα χαθεί το συννεφάκι κάτω από τα πόδια τους και θα σκάσουν στη γη σαν τα καρπούζια. Τόσο ρομαντικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...