Ετικέτες

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Προσωπική εξομολόγηση

Προς όποιον τύχει να επισκεφτεί αυτό το το blog...

Χτες το βράδυ, έτυχε να ξαναδιαβάσω κάποια από τα άρθρα που υπάρχουν σε αυτό το ιστολόγιο.
Μέχρι χτες, λοιπον, νόμιζα ότι ήμουν σχετικά σταθερός στις απόψεις μου... Τελικά όχι. Διαβάζω τα πρώτα μου κείμενα. Άγουρα, γραμμένα στα 19 μου. Άλλος άνθρωπος. Μπερδεμένος, αν και τότε νόμιζα ότι τα είχα πολύ ξεκάθαρα στο μυαλό μου. Τελικά όχι. Νόμιζα ότι έγραφα καλά. Τελικά όχι.

Σκέφτηκα για μια στιγμή να διαγράψω μερικά. Να διορθώσω κάποια λάθη. Όχι τα ορθογραφικά. Τα άλλα. Τα ιδεολογικά, τα νοηματικά, τα πολιτικά. Βασικά αυτό: τις πολιτικές μου αστοχίες. Τις ατσούμπαλες προσπάθειες να κρατήσω ίσες αποστάσεις και να είμαι αντικειμενικός. Τελικά όχι. Αυτή η αρθρογραφία δείχνει μια πορεία. Για την οποία είμαι πολύ περίφανος. Γιατί δείχνει ότι δεν έφτασα εδώ που είμαι σήμερα πέφτοντας από τον ουρανό. Κατέληξα εδώ. Ξεκινάς από άγουρα άρθρα και άγουρες πολιτικές απόψεις, και τελικά αυτός ο άτιμος ο δρόμος σε φέρνει εκεί που θέλει. Εκεί που σου πρέπει για την ακρίβεια.


Όχι, δεν διορθώνω τίποτα, δεν διαγράφω τίποτα.. Κι ας με εκθέτουν σήμερα πράγματα που έχω γράψει εδω... 
Γιατί στη τελική, ποιός μου λέει ότι σε 5 χρόνια δεν θα ξαναδιαβάσω φετινά άρθρα και δε θα θέλω να τα εξαφανίσω; Άρθρα που θα με κάνουν να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου;; Ε, και τέλος πάντων, ρε παιδιά, δε γίνεται κάθε 4-5 χρόνια να κάνουμε αυτή τη δουλειά...

Τέρμα. Ό,τι γράφει εδω, δε ξεγράφει. (σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική στα blogs).


Μόνο να δικαιολογηθώ ως προς την ηλικία μου. Τα πρώτα μου άρθρα, τα έγραψε ένας 19χρονος. Τα τωρινά ένας (σχεδόν) 23χρονος.. Έχουν διαφορά μεταξύ τους. Οφείλουν να έχουν γιατί αν ένας 19χρονος γράφει όπως ένας 23χρονος, και ένας 23χρονος γράφει σαν 19χρονο, τότε κάτι δεν πάει καλά και με τους δύο. Και στα 30 μου θα πρέπει να έχω εξελιχθεί και άλλο. Όχι κατ' ανάγκην να έχω αλλάξει. Αλλά σίγουρα να έχω εξελιχθεί. Ελπίζω. Θα δείξει. Αν υπάρχει μέχρι τότε αυτό το blog, τότε το 2020, θα επανέλθω με αυτοκριτικό άρθρο.

Ως τότε, συνεχίζω να γράφω. Με βάση το δικό μου "σήμερα" και όχι με το άγχος να είμαι συνεπής με το χτες και το αύριο. Στη τελική το "σήμερα" έχει χτιστεί πάνω στο παρελθόν, οπότε είναι εξ' ορισμού συνεπέστατο. Το ίδιο και το μέλλον.


Tony.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

NO CENSORING COMMENTS ON THIS BLOG!!! but please leave your name (or nickname) even if you comment as an anonymous user...