Ετικέτες

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Αριστερά όπως βγαίνεις...

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πλέον το δικό του ντοκιμαντέρ. Not bad για έναν αριστερό ηγέτη. Τους ξέφυγαν όμως ένα-δυό σημεία στο μοντάζ. Έτσι σήμερα, ο Άρης Δημοκίδης, που είδε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αποκαλύπτει μέσα από τη Lifo ένα ανατριχιαστικό στιγμιότυπο. Παραθέτω την περιγραφή του ίδιου προς αποφυγήν παρεξηγήσεων:

(σ.σ.: Το πλάνο δείχνει τον Αλέξη Τσίπρα να βλέπει για πρώτη φορά στη τηλεόραση το περιστατικό με το χαστούκι του Κασσιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη) "Με το που ολοκληρώνεται το επεισόδιο, και η Κανέλλη έχει φάει τα χαστούκια, ο Τσίπρας γελάει δυνατά.    Και λέει κάτι του στυλ: "Σηκώθηκε η άλλη πρώτη ε;" (εννοώντας την Κανέλλη).   Δεν είναι η καλύτερη αντίδραση που θα μπορούσε να καταγραφεί on camera. Το να βλέπεις μια βιαιοπραγία και να γελάς, και να τονίζεις κιόλας ότι η Κανέλλη έκανε πρώτη κίνηση 'εναντίον' του Κασιδιάρη δεν ήταν αυτό που θα περίμενα, εικάζω όμως ότι ήταν απ' το σοκ και την αμηχανία και την έκπληξη του Τσίπρα, ή ότι δεν κατάλαβα καλά εγώ. Λίγο μετά ξαναλέει για τον Κασιδιάρη, "Καλά, ο τύπος είναι ψυχασθενής"."

Εγώ τη θυμάμαι εκείνη τη μέρα πάντως. Θυμάμαι τη στιγμή που είδα για πρώτη φορά το συμβάν. Δε θυμάμαι να γέλασα. Ούτε να χαμογέλασα. Θυμάμαι να μη μπορώ να συγκρατήσω τα νεύρα μου. Θυμάμαι να κατεβαίνω στο εκλογικό περίπτερο του ΚΚΕ στη Καισαριανή, απ' όπου περνούσε όλη η γειτονιά για να εκφράσει τον αποτροπιασμό της για τα ναζιστικά απόβλητα και τη συμπαράστασή της στους δύο δέκτες αυτής της επίθεσης (όχι θύματα. ποτέ θύματα.): στη Λιάνα και στο ΚΚΕ. Κανένας απ' όλους αυτούς που περνούσαν από το περίπτερο δεν είχε γελάσει επίσης όταν έβλεπε το περιστατικό για πρώτη φορά. Ίσως επειδή κατάλαβαν ενστικωδώς ότι το χαστούκι το έδωσε στη Λιάνα ο Κλασιδιάρης, για να το "φάνε" όλοι οι κομμουνιστές. Και μάλλον το κατάλαβε και ο Τσίπρας αυτό. Γι' αυτό και το ενστικτώδες γέλιο.

Η "άλλη" σηκώθηκε πρώτη, Αλέξη, ε; Δεν μπορεί να είμαι ο μόνος που αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για την απόλυτη υιοθέτηση της βασικής επιχειρηματολογίας της Χρυσής Αυγής για το περιστατικό, έτσι δεν είναι; Δε μπορεί να είμαι ο μόνος που παρατηρεί ότι αυτό το αηδιαστικό περιστατικό ξαναβγαίνει στην επιφάνεια, μόλις 2 μήνες πριν τις εκλογές.

Νόμιζα ότι δεν απογοητεύεσαι εύκολα από κάποιον τον οποίο έχεις πλήρως αποδομήσει πολιτικά μέσα σου. Κι όμως... Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτός ο Τσίπρας δεν σταματούν να με εκπλήσσουν. Κατόρθωμα είναι και αυτό αν το καλοσκεφτούμε... Να έχεις καταφέρει να εξαφανίσεις εντελώς τον πολιτικό σου πάτο, μόνο και μόνο για να απολαύσεις περισσότερο την πτώση σου στα χαμηλότατα πολιτικά στρώματα. 

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Η Λιάνα, τα "Καρντάσιανς" και η ψυχή του κουκουέ!

Ο κομμουνιστής είναι ορθολογιστής. Μετράει απώλειες και κερδίσματα και αποφασίζει. Αφαιρεί αξίες από υπεραξίες. Μελετάει τον εχθρό του μέχρι εκεί που δε πάει άλλο γιατί ξέρει ότι μόνο μέσα από τη γνώση θα τον νικήσει.  Εξηγεί ξανά και ξανά. Συζητάει ξανά και ξανά. Τόσο πολύ που ανάγει τον διάλογο σε επιστήμη. Έκανε τη διαλεκτική τρόπο ζωής, μέσο ανάλυσης, και μεθοδολογία στρατηγικού και τακτικού σχεδιασμού: μεθοδολογία επιβίωσης.

Όσοι αρνούνται να τον καταλάβουν, στέκονται σε αυτά για να δικαιολογήσουν τα ιδεολογήματα περί ξύλινου λόγου, μονολιθικότητας και ξεπερασμένου συστήματος. Αρνούμενοι να δουν ότι ο κομμουνιστής είναι, ταυτόχρονα με τον βαθύ ορθολογισμό του, ένας από τους μεγαλύτερους "αισθηματίες" που κυκλοφορούν εκεί έξω.

Αυτό έδειξε η Λιάνα Κανέλλη πριν δύο μέρες σε μια αναπάντεχη εμφάνισή της στη τηλεόραση, στην εκπομπή "Καρντάσιανς" [sic]. Το να επιμένεις σήμερα να είσαι κομμουνιστής, να είσαι ΚΚΕ, παρά τις τεράστιες δυσκολίες που συναντούν καθημερινά σύντροφοι, οπαδοί και φίλοι είναι απόφαση καρδιάς. Το σήμερα είναι η σημαντικότερη λέξη της προηγούμενης πρότασης. Σήμερα με την εργοδοτική τρομοκρατία, σήμερα με τον κρατικό αυταρχισμό, σήμερα με τον αριστεροδέξιο αντικομμουνισμό, σήμερα με τα πολλά (πολλά-πολλά) αναχώματα που ορθώνονται σχεδόν καθημερινά πλέον, μη τύχει και δει κανείς την άκρη του δρεπανιού ή του σφυριού και κάνει μισό βήμα να τα αγγίξει. Σήμερα που τα φασιστικά σκυλιά έχουν βγει σε πανευρωπαϊκή γύρα και αλλωνίζουν για χάρη των αφεντικών τους. Σήμερα, εκτός από μυαλό, θέλει και ψυχή.
Η Λιάνα δεν άφησε στην άκρη τον ορθολογισμό της για να αναδείξει το συναίσθημά της. Δεν γίνεται άλλωστε αυτό όταν μιλάς για το ΚΚΕ. Πάνε μαζί αυτά τα δυό, διαλεκτικά και αγκαζέ.

Και για να μη το τραβάμε χωρίς λόγο, για όσους και όσες δεν την είδατε, η Λιάνα Κανέλλη...